Page 282 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie

282 Rozdział 3

szpitali wobec roniących. Identyfikacja tych nadużyć nie ma na celu po-
tępiania czy wręcz demonizowania położnych, pielęgniarek i lekarzy, lecz
służy wyłącznie wskazaniu tych zachowań, które w uznaniu rodziców są
niewłaściwie, a niekoniecznie tak oceniane przez sam personel lub wręcz
przez niego niedostrzegane. Spojrzenie oczyma rodziców na pracę zespo-
łu oddziału położniczego pozwala lekarzom i położnym zyskać właściwe
kompetencje komunikacyjne z osieroconymi i uformować stosowne do
specyfiki niepowodzenia położniczego postawy zawodowe .
66
Roniący skarżą się, iż personel medyczny nie przekazuje rodzicom
niezbędnych informacji dotyczących stanu zdrowia pacjentki i dziecka,
możliwości utrzymania ciąży, przebiegu zleconych badań, uzyskanych
wyników diagnostyki, wdrożonej terapii farmakologicznej. Pozbawione
podstawowych informacji matki oczekują na łóżkach szpitalnych na gesty
zrozumienia, życzliwości i pomocy, których nie otrzymują od personelu.
Nierzadko są umieszczane w pokojach razem z kobietami przygotowują-
cymi się do porodu i podłączonymi do kardiotokografu, z położnicami
karmiącymi, przewijającymi i tulącymi do swych piersi noworodki. Tym
samym zmuszone są wsłuchiwać się w rytm pracy serca i płacz dzieci
innych kobiet, patrzeć na radosne twarze noworodków, znosić obecność
osób odwiedzających położnice, być świadkami składanych im życzeń,
mając równocześnie świadomość zagrożenia życia własnego dziecka
lub noszenia w swoim łonie martwego. Niejednokrotnie są pozbawiane
kontaktu z mężami lub partnerami, których obecność przeszkadza po-
łożnym i pielęgniarkom. W wydarzeniu poronienia personel często nie
widzi śmierci dziecka i dramatu osieroconych rodziców, lecz dostrzega
wyłącznie przypadek kliniczny, kolejne zdarzenie położnicze, nie pierw-
sze i nie ostatnie, wpisujące się w tygodniową statystykę wielu poprzed-
nich. Sprowadza go do kategorii masowo wykonywanych na oddziałach
położniczych zabiegów czyszczenia jamy macicy i przekazania uzyska-
nego materiału biologicznego do utylizacji. Rodzice nie otrzymują przy-
stępnego i zrozumiałego dla nich opisu stanu klinicznego matki i dziecka

66 Por. P. Guzdek, Psychospołeczne determinanty organizacji pogrzebu dziecka zmar-
łego na skutek poronienia klinicznego, dz. cyt., s. 111.