Page 296 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 296
296 Rozdział 3
9. Umieść osieroconą matkę na sali bez pacjentek w ciąży, niech nie
słucha bicia serca innych dzieci w czasie badania KTG i opowieści
o radosnym oczekiwaniu.
10. Pozwól rodzicom pożegnać się z dzieckiem zgodnie z własnym su-
mieniem. Poinformuj o prawie pochówku, o tym, co się stanie z cia-
łem dziecka. Pomóż zgromadzić pamiątki po dziecku (zdjęcia USG,
zapis tętna dziecka, odcisk stópek, zdjęcie dziecka)” .
72
W zakresie komunikacji położnej z roniącymi Stowarzyszenie po-
stuluje zachowanie poniższych standardów:
„1. Komunikaty powinny być naturalne i autentyczne.
2. Należy zwrócić się twarzą do pacjentki.
3. W trakcie gdy mówi, nie zajmować się niczym innym.
4. Pokazać, że jest się tutaj po to, aby wysłuchać.
5. Słuchać uważnie, zwracając uwagę na słowa, których używa pa-
cjentka, określając swoje dziecko.
6. Jeśli nie wiesz, co powiedzieć, powiedzieć po prostu »jest mi przykro«.
7. Jeśli się jest na to gotową, spytać jak można pomóc” .
73
Uprzednio cytowana Magdalena Szymańska zrealizowała w latach
2004–2008 projekt badawczy analizujący ocenę przygotowania środo-
wiska lekarskiego do komunikacji z pacjentką i jej rodziną w niepowo-
dzeniach prokreacyjnych wyrażaną przez lekarzy ginekologów oraz ich
samoocenę posiadanych kompetencji komunikacyjnych w tym zakresie.
Badaniami objęła 164 ginekologów biorących udział w różnych formach
dokształcania podyplomowego. Otrzymane wyniki są wysoce sugestyw-
ne. 90% badanych uznało, iż środowisko lekarskie nie jest w ogóle lub jest
w niewystarczającym stopniu przygotowane do komunikacji interperso-
nalnej z rodzicami w niepowodzeniach położniczych. 10% respondentów
udzieliło odpowiedzi przeciwnej, oceniając przygotowanie środowiska
medycznego jako wystarczające. 65% lekarzy negatywnie oceniło wła-
sne kompetencje komunikacyjne, uznając, że nimi nie dysponuje. 35%
72 M. Bronka, K. Gościcka-Kmieć, M. Nagórko, J. Zaleska-Skup, Ronić po ludzku –
warunki ronienia w polskich szpitalach oraz postulaty ich zmian, dz. cyt., s. 88–89.
73 M. Trąbińska-Haduch, H. Kulczycka, Anioł przy moim łóżku, dz. cyt., s. 181–182.

