Page 298 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie

298 Rozdział 3

8. Relacje z przełożonymi i koleżankami z pracy powinny być prawi-
dłowe.
9. Wynagrodzenie powinno być satysfakcjonujące” .
75
Sposób okazania rodzicom ciała poronionego dziecka jest istotny dla
ich percepcji pożegnalnego spotkania i decydujący dla prawidłowo roz-
łożonego w czasie powrotu osieroconych do równowagi psychicznej. Per-
sonel medyczny nie zawsze zachowuje podstawowe zasady przyzwoitości
w tym zakresie. Praktyka szpitalna dostarcza niechlubnych przykładów
pokazania matce ciała dziecka złożonego w nerce lub wiadrze na odpa-
dy biologiczne. Trudno doszukać się bardziej hańbiących i poniżających
dziecko oraz roniącą nadużyć. Odciskają one straszliwe piętno na psychi-
ce rodziców i głęboko zaburzają proces żałoby. Pożegnanie z dzieckiem
winno być starannie przygotowane przez personel, jeżeli rodzice wyraża-
ją na nie gotowość i uznają szpital za właściwe ku temu miejsce. Należy
bowiem mieć na uwadze, iż obecny w naszej kulturze lęk przed zwłokami
zostaje spotęgowany obawą przed fizjonomią niedojrzałego płodu i jego
zniekształceniami oraz przed niemożnością uwolnienia się od przykrego
widoku przez następne lata, a co najważniejsze, wpisuje się w poważny
kryzys psychologiczny przeżywany przez roniących w niepowodzeniu
prokreacyjnym. Natężenie trudnych doświadczeń psychologicznych ro-
dziców jest zatem bardzo wysokie. Z tego względu nie należy negatywnie
oceniać małżonków, którzy odstąpili od bezpośredniego kontaktu z cia-
łem zmarłego. Każda osoba wyczuwa granice własnej wytrzymałości psy-
chicznej. Tym niemniej w zakresie powinności moralnej osieroconych
pozostaje dokonanie godziwego pochówku zwłok dziecka. Gdy rodzicom
brakuje sił, aby osobiście złożyć ciało dziecka do trumny bądź urny, mogą
zlecić realizację tego zadania innym osobom, w tym pracownikom za-
kładu pogrzebowego lub właśnie członkom personelu medycznego. Uka-
zanie rodzicom ciała utraconego dziecka jest możliwe w przypadkach
późnych poronień, które wymagały indukcji porodu; poronień komplet-
nych i niecałkowitych wczesnych ciąż, jeśli ciało można uwidocznić, bądź
w sytuacji wydalenia z łona matki żywego dziecka, które wkrótce umie-

75 M. Jodłowska-Sowińska, Rola położnej w opiece nad kobietą roniącą, dz. cyt., s. 46.