Page 297 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie

Poronienie samoistne i pogrzeb dziecka poronionego… 297

respondentów wyraziło pozytywną ocenę posiadanych umiejętności ko-
munikacyjnych. Badania Szymańskiej wskazują na pilną potrzebę opra-
cowania i wdrożenia kształcenia przed- i podyplomowego pracowników
służby zdrowia w formie warsztatów i kursów komunikacji interperso-
nalnej oraz programów przygotowania psychologiczno-pedagogicznego,
które wyposażą nie tylko lekarzy, ale cały personel medyczny oddziałów
położniczych i ginekologicznych w niezbędne kompetencje komunikacji
z pacjentką i jej rodziną w niepowodzeniach prokreacyjnych oraz umie-
jętność radzenia sobie z sytuacjami stresowymi w życiu zawodowym .
74
Przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu zespołu oddziału szpitalne-
go jest jednym z kluczowych zadań polityki kadrowej jego kierownictwa,
którego staranna realizacja znajduje bezpośrednie przełożenie w wysokiej
jakości komunikacji personelu z roniącymi. Monika Jodłowska-Sowińska
sformułowała podstawowe zasady organizacji pracy położnych, spełniają-
ce ogólne standardy psychoprofilaktyki stresu zawodowego:
„1. Jeśli jest taka możliwość, położne powinny pracować również na in-
nych oddziałach, aby praca z pacjentką roniącą była okresowa (od-
działywanie ciągłego stresu jest najbardziej niebezpieczne).
2. Na oddziale powinny pracować minimum dwie położne na zmianie.
3. Położne angażowane do pracy z pacjentkami roniącymi powinny
być odpowiednio dobrane pod względem indywidualnych predys-
pozycji.
4. Położna nie może być w ciąży.
5. Położna powinna mieć możliwość rozmowy z psychologiem w razie
potrzeby.
6. Osoba koordynująca powinna zadbać o uczestnictwo położnych
w szkoleniach (o tematyce medycznej i psychologicznej) z zakresu
opieki nad kobietami roniącymi.
7. Należy organizować spotkania towarzyskie personelu, które pozwo-
lą położnym nawiązać pozytywne relacje z koleżankami, co wpłynie
korzystniej na współpracę z pacjentką.

74 Por. M. Szymańska, Informowanie pacjentki o niepowodzeniu położniczym – bada-
nie lekarzy, „Życie i Płodność” 2012 nr 1, s. 45–50.