Page 171 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 171

Niezawiniona utrata dziecka…   171



                  zakres procentowy udziału zaburzeń immunologicznych w patofizjologii
                  poronień nawykowych idiopatycznych aż do 80% . Anomalie immu-
                                                                  211
                  nologiczne prowadzące do nawykowych strat ciąż mogą przybrać postać
                  nieprawidłowości autoimmunologicznych i  alloimmunologicznych .
                                                                                    212
                  Czynniki autoimmunologiczne odpowiadają za immunizację skierowaną
                  przeciwko własnym antygenom ustroju kobiety, z kolei czynniki alloim-
                  munologiczne determinują immunizację wymierzoną wobec antygenów
                  obcych dla organizmu matki, a więc antygenów płodowych pochodzenia
                  ojcowskiego . Zaburzenia autoimmunologiczne odpowiadają za około
                             213
                  20% poronień nawykowych . Klinicyści dysponują wiarygodną diagno-
                                            214
                  styką anomalii autoimmunologicznych, polegającą na wykryciu okre-
                  ślonych przeciwciał w surowicy matki . Dalsze 60% poronień nawra-
                                                       215
                  cających o etiopatogenezie immunologicznej jest warunkowanych przez
                  nieprawidłowości alloimmunologiczne . Ze względu na dotkliwy brak
                                                       216
                  miarodajnego testu diagnostycznego tych zaburzeń poronienia o podło-
                  żu alloimmunologicznym uznaje się za idiopatyczne .
                                                                   217
                      Patomechanizm  poronień nawykowych, powodowanych  czynni-
                  kami alloimmunologicznymi, polega na uzyskaniu ilościowej przewagi
                  cytokin typu Th1 nad cytokinami typu Th2, w skutek czego dochodzi
                  do dominacji „proporonnej” odpowiedzi komórkowej nad „prociążo-

                     211  Por. M. Jóźwik, A. Śledziewski, Powikłania poronień samoistnych i sztucznych,
                  dz. cyt., s. 340.
                     212  Por. A. Stonehouse, B. Sutherland, Po poronieniu, dz. cyt., s. 28.
                     213  Por. M. Michalak, D. Dramochwał-Kolarz, B. Leszczyńska-Gorzelak, J. Olesz-
                  czuk, Przyczyny, diagnostyka i leczenie poronień nawykowych – część I, dz. cyt., s. 21.
                     214  Por. A. Malinowski, M. Radwan, Diagnostyka immunologiczna w poronieniach
                  nawykowych: algorytm postępowania diagnostyczno-leczniczego z wykorzystaniem wyni-
                  ków badań własnych, dz. cyt., s. 28–29.
                     215  Por. A. Malinowski, J. R. Wilczyński, Poronienia nawykowe, dz. cyt., s. 74.
                     216  Por. A. Malinowski, M. Radwan, Diagnostyka immunologiczna w poronieniach
                  nawykowych: algorytm postępowania diagnostyczno-leczniczego z wykorzystaniem wyni-
                  ków badań własnych, dz. cyt., s. 28–29.
                     217  Por. A. Malinowski, J. R. Wilczyński, Poronienia nawykowe, dz. cyt., s. 74, 87;
                  M. Lewicka, M. Sulima, M. Pyć, B. Stawarz, Charakterystyka poronień i prawa przysłu-
                  gujące kobiecie po stracie ciąży, dz. cyt., s. 125; G. Jakiel, D. Robak-Chołubek, J. Tkaczu-
                  k-Włach, Poronienia samoistne, dz. cyt., s. 192.
   166   167   168   169   170   171   172   173   174   175   176