Page 146 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 146

146    Rozdział 2



                infekcje wirusowe, zwłaszcza różyczkę i cytomegalię, a także w stanach
                przewlekłych chorób matki, w tym epilepsji i cukrzycy typu 1 .
                                                                           72
                    W ramach rządowego programu badań prenatalnych przewidziano
                następujący zestaw procedur diagnostycznych:
                    1) poradnictwo i badania biochemiczne: β-hCG, AFP , białko PAPP-
                                                                       *
                -A , estriol ;
                           ***
                   **
                    2) poradnictwo i badania genetyczne: klasyczne badania cytogene-
                tyczne, cytogenetyczne badania molekularne, badania metodami biologii
                molekularnej;
                    3) poradnictwo i badanie ultrasonograficzne płodu;

                    72  Por. P. Sieroszewski, E. Baś-Budecka, Diagnostyka prenatalna, dz. cyt., s. 485.
                *  „Alfa-fetoproteina (AFP) to glikoproteina wytwarzana początkowo przez pęcherzyk
                żółtkowy, a następnie do końca I trymestru w większości przez wątrobę płodu i w nie-
                wielkiej ilości przez jego układ pokarmowy. […] Biologiczna funkcja AFP polega na jej
                udziale w rozwoju narządów płodu dzięki specyficznym receptorom w tkance nerwo-
                wej, mięśniach, skórze, płucach i nerkach oraz na wiązaniu hormonów steroidowych,
                co zabezpiecza płód przed ich nadmiarem. W I trymestrze ciąży oznaczenia AFP mogą
                służyć do przewidywania poronienia zagrażającego. W II trymestrze ciąży diagnosty-
                ka dotyczy następujących patologii, w których występuje wzrost stężenia AFP: 1. wady
                rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego – bezmózgowie, rozszczep kręgosłupa,
                przepuklina oponowa, wodogłowie; 2. stany zagrożenia płodu w  przebiegu ciężkiej
                immunizacji Rh, cukrzycy i nadciśnienia tętniczego; 3. wewnątrzmaciczne ogranicze-
                nie wzrastania płodu w przebiegu nadciśnienia tętniczego; 4. inne wady rozwojowe –
                wytrzewienie, zarośnięcie przełyku, zespół nerczycowy; 5. zaburzenia drożności jelit;
                6. ciąża obumarła; 7. nieprawidłowości łożyskowe”. J. Kempiak, Biochemiczna ocena roz-
                woju ciąży, w: Położnictwo i ginekologia. Położnictwo, t. 1, dz. cyt., s. 558–559.
                **  Białko PAPP-A  „jest wielocząsteczkową glikoproteiną, zwaną ciążowym białkiem
                osoczowym. Powstaje w trofoblaście. Znamienny wzrost jej stężenia we krwi ciężarnej
                obserwuje się w 6. tygodniu ciąży. Następnie stężenie dalej rośnie aż do porodu. Ak-
                tywność PAPP-A stwierdzono również w doczesnej. Ciążowe białko osoczowe odgrywa
                rolę w immunosupresji, stwarzając sytuację nierozpoznawalności trofoblastu jako ciała
                obcego przez ustrój matki. Zmiany stężenia PAPP-A w surowicy krwi ciężarnej w za-
                leżności od czasu trwania ciąży i różnych stanów patologii ciąży wykorzystano do dia-
                gnostyki wydolności łożyska. Stężenie PAPP-A wzrasta w przebiegu ciąży prawidłowej,
                a więc poziom stały może świadczyć o złym rokowaniu co do dalszego trwania i rozwo-
                ju płodu”. J. Kempiak, Biochemiczna ocena rozwoju ciąży, dz. cyt., s. 555.
                ***  Estriol (E4) to hormon steroidowy z grupy estrogenów. Produkowany jest w wątrobie
                płodu. Jego oznaczenia w osoczu ciężarnej wykorzystuje się do monitorowania ciąży
                o zaburzonym przebiegu. Por. J. Kempiak, Biochemiczna ocena rozwoju ciąży, dz. cyt.,
                s. 557–558.
   141   142   143   144   145   146   147   148   149   150   151